Widoki...

Mieszkamy w zaadaptowanym ze strychu mieszkaniu. Bardzo to nasze mieszkanie lubimy mimo, że codziennie pokonujemy cztery piętra po schodach wnosząc zakupy i co tam jeszcze trzeba. Mieszkanie nasze jest klimatyczne 

i nietuzinkowe i wszystko byłoby świetnie gdyby nie konieczność remontu dachu. 

Dach, jak wiadomo część wspólna naszej wspólnoty mieszkaniowej, jest tuż nad naszymi głowami i był w stanie całkowitej degrengolady.

Nie będę pisać jak trudno nam było doprowadzić do remontu, bo musiałabym napisać 12 tomów drobnym drukiem. 

Zapadły decyzje, znalazł się inwestor i dach remontu doczeka, a my razem z nim - chyba. Data rozpoczęcia nieszczęsnego remontu przypadała pierwotnie na dzień po majowym weekendzie, potem tuż po czerwcowym, następnie panowie mieli zacząć w połowie lipca i zaraz po piętnastym sierpnia. Kiedy usłyszałam, że jednak wejdą po 11 listopada zwątpiłam w zdrowie moich uszu. Cóż, od lipca stwierdzam, że okna to umyję po remoncie, po remoncie też zrobimy malowanie i wymienimy meble w salonie, po tym magicznym remoncie wszystko będzie inaczej i lepiej i ...

Przyzwyczailiśmy się do myśli, że ten remont to kiedyś. 

Aż tu bach! We wtorek zaczynają (po długim weekendzie styczniowym). 

Tak więc przyjęliśmy do wiadomości, że we wtorek przyjdą panowie i zdejmą dachówki tuż nad naszymi głowami. Widoki na nowy dach są. Damy radę, no chyba żeby nie... Tymczasem uzbrajamy się w cierpliwość, trzymamy kciuki żeby nie padało i spacerujemy po Wrocławiu odstresowując się. 

Jesteśmy dobrej myśli, bo tylko to nam pozostało.

Trzymajcie za nas kciuki i do naszego następnego :)

Przeprosiny ;)

Znalazłam moje wełny czesankowe. 

Przeprosiłam ładnie po długim rozstaniu 

i zrobiłam naszyjnik dla... siebie. 

Tak, dla siebie robię rzadko. 

Zwykle moje prace idą sobie w świat, do ludzi. Ten zostanie ze mną, bardzo go polubiłam. Wełniane naszyjniki są rewelacyjne na sezon jesienno - zimowy do swetrów, sukienek 

i dzianinowych tunik. 

Ładnie ożywiają całość, kolorowe plamy świetnie prezentują się na spokojnych beżach 

i szarościach, ładnie grają z czernią. 

Są niepowtarzalne, naturalne i zrobione własnoręcznie. Chyba mnie znowu wzięło. Filcowa biżuteria powstaje u mnie falami, robię, tworzę i przerwa, cisza, a potem znów bierze mnie i przez kilka dni filcuję jak najęta. 

Mam nadzieję, że to początek nowej serii.

 Pozdrawiam ciepło i do następnego :)

Piesek - Aniołek...Kiełbasa i fiołek :)

Wyjechaliśmy na Święta, poświętowaliśmy miło, wróciliśmy. 

Życie powoli wraca do normy. 

Od dłuższego czasu chciałam uszyć psa, ale brakowało mi czasu, dobrej organizacji, nie wiem czego... 

Tęskniłam za tymi moimi stworkami szytymi. Udało się! Miałam wolną chwilę i jest.  Przecież pies musi mieć aniołka, takiego troszkę stróża :) 

Nasz pies sam jest prawie aniołem, na prawdę. Jest grzeczny, miły dobroduszny i bardzo spokojny. 

Wprawdzie czasem kradnie jedzenie i zjada pierniki z choinki, ale przecież nawet anioły mają słabe punkty. 

Nie przywiązujmy wagi do takich drobnostek :) Tak czy siak anioł psu się należał. 

Zawisł nad jego posłaniem i czuwa. 

Wszyscy rodzinnie kochamy naszego psa, 

razem z jego aniołem.

Zaglądającym tu życzę cudownej Nocy Sylwestrowej i ciepło pozdrawiam :)

Do siego Roku Kochani!

Dobrych Świąt

Jak co roku na Święta wyjeżdżamy do rodziny. Pakujemy prezenty, jedzenie, ubrania 

i obładowani wyruszamy. 

Będzie wesoło, gwarnie wśród kolęd i śmiechu. Zjemy barszcz z uszkami i karpia, a na deser kutię. 

Pies nasz na pewno podkradnie pierniczki 

z choinki - rabuś jeden. 

Cieszę się, że możemy być razem, że wszyscy są zdrowi i mamy to szczęście, że dobrze czujemy się 

w towarzystwie rodzinki. 

I niech tak będzie. Niech tak będzie długo, bez zmartwień i trosk.

Życzę Wam cudnych, spokojnych Świąt. Niech spełnią się Wasze marzenia. Spędzajcie Święta tak, jak lubicie bez stresu i naprężeń, 

z uśmiechem na twarzy i radością w sercu.

Niech nic Was nie martwi, a wszystko cieszy, tak, jak bywało w dzieciństwie. 

Przesyłam świąteczne pozdrowienia i do naszego następnego :)

Nasz przerywnik...

W pewną szarą i deszczową sobotę umieściliśmy naszego psa u dziadków i ruszyliśmy w drogę po oddech i słońce. 

Przebyliśmy tysiąc kilometrów i znaleźliśmy się w bajce. 

Słońce, ośnieżone góry i tylko my. Bez tłumów, bez stresów i hałasu. Zapomnieliśmy o wszystkich obowiązkach.

Byliśmy sami w wielkim hotelu, na górskich stokach też byliśmy sami, nawet w pizzerii- tylko my i pan kelner. 

To jest urok wyjazdu przed sezonem. 

Tak lubimy. Nie brakowało nam towarzystwa, nie nudziliśmy się. 

Przeczytaliśmy dwie książki Anny Czerwińskiej "GórFanka". Świetne i godne polecenia pozycje o wspinaczce wysokogórskiej.

Cisza nam się podobała i ten luz przy wyciągach. 

Szusowaliśmy po wspaniałych trasach, wśród cudnej przyrody i tego życzę każdemu. 

Nawet szalejący Ksawery nas ominął, powiał troszkę strącając z drzew resztkę śniegu i tyle go było... 

Wróciliśmy z tej bajki z nowymi siłami, słońcem w sercu i nadzieją na piękne Święta.

To był nasz mały przerywnik, takie krótkie wyłączenie. Potrzebne nam było bardzo. 

A teraz siup do rzeczywistości.

*

Chciałam jeszcze powiedzieć, że czekało na mnie wyróżnienie nie tylko od lubię sobotę, ale też od Natalii z Wonnego Wzgórza :)
Jeszcze raz dziękuję Wam serdecznie. 
Zawsze mam problem z wytypowaniem blogów do wyróżnienia, zatem proszę częstujcie się moi mili, kto chce i ile chce. 
Czujcie wszyscy wyróżnieni :)
Mocno pozdrawiam i życzę miłego tygodnia.

Biscotti i szara...

Coraz mniej mnie tu. Wiem, wiem powiecie, że zbliża się magiczny moment drugiej rocznicy 

i tak ma każdy. 

Może tak. 

W każdym razie mało mam energii na pisanie 

i fotografowanie. 

Mam nadzieję, że to stan przejściowy. 

Dobrze, że mam jeszcze ochotę coś robić. Ostatnio zrobiliśmy sobie mały, rodzinny przerywnik od wszystkiego. 

Przerwa - takie małe "piiip" od pracy 

i szkoły, i wszelkich powinności. 

O tym "piiip" napiszę kiedyś, bo jest o czym :) 

Przed przerwą jednak upiekłam biscotti do kawy dla nas i jako malutki upominek dla naszych przyjaciół. 

Byłam z nich bardzo dumna. To dobry pomysł. Piecze się je, chowa do słoika i się je ma, 

a kiedy wpadają niespodziewani goście się je podaje do kawy. 

Do biscotti dokładam bransoletę koloru szarego. Od pewnej mamy dla córki. 

Podobała się i mamie i córce :)

 Chciałam jeszcze powiedzieć, że zostałam obdarowana wyróżnieniem, co jest jak wiadomo bardzo miłe:)

Lubię sobotę - serdeczne dzięki, za inspirację też:)
Na nominację proszę poczekajcie chwilkę. 
To nie takie proste.

Życzę wszystkim miłych przygotowań do Świąt 

i do naszego następnego :)

Książki, książki...

W ubiegłym tygodniu byłam chora. 

Chodziłam z kąta w kąt zakatarzona
i podciągająca. 

Nastrój mój był bardzo średni, delikatnie mówiąc. Natala miała urodziny. Miała być rodzinna impreza, tort i fajna zabawa. Niestety nie było, plany gościom nie wypaliły. Tak więc obie miny miałyśmy nietęgie.

I jak to z niespodziankami bywa nagle 

i niespodziewanie miły pan listonosz przyniósł nam dwie przesyłki. 

Jedna dla Natali druga dla mnie. Niespodzianki to my lubimy bardzo. 

Wyobraźcie sobie, że obie dostałyśmy książki.

Moja przyjechała z Warszawy od przemiłej Patrycji ze smakołyków alergika.

Powiem Wam, że z Patrycją znamy się prawie od początku mojego bloga czyli blisko 2 lata. Jest przemiłą dziewczyną, która każdy przepis potrafi przystosować dla alergika. 
Kiedy Natala miała ostrą dietę, jej przepisy ratowały nam życie. 
Jako zapracowana i zmartwiona mama, mogłam darować sobie godzinne poszukiwania w sieci odpowiednich przepisów. Wiedziałam, że u Pati znajdę w mig coś pysznego i bezpiecznego do upieczenia. 

Przepisy Patrycja dostosowuje tak, że żadna alergia nie ma szans :)

Teraz można, te przepisy mieć na wyciągnięcie ręki.  

Można je nabyć TU

Właśnie ukazały się w pięknie wydanej książce. Jak ja lubię takie śliczne książki. 

Trzymać twardą, prawie aksamitną okładkę, otwierać te strony z pięknymi zdjęciami na kredowym papierze. Sama przyjemność.

Wszystkie przepisy na te pyszności są też dużo zdrowsze niż klasyczne pyszności. 
Mają zamienniki cukru, mąki pszennej. 
Sami zobaczcie naprawdę warto :)

I właśnie tą książkę dostałam w dniu, kiedy było mi źle. Oczywiście nie muszę pisać, jak to podziałało na moje samopoczucie.

A Natala? Natala dostała prezent od przemiłej Ingi, jej brata Kacpra i ich mamy, z którymi to spotkała się w lecie, będąc u Joli i Tomka w Jolinkowie. 

Ta historia w życiu Natki jest magiczna. 
Była w tym cudnym miejscu z ludźmi o otwartych sercach i mądrych głowach. 

Wiele się nauczyła. Mogła przebywać 
w otoczeniu pięknych gór ze swoimi ukochanymi zwierzętami.

Natala tak bardzo ucieszyła się prezentu :)

Bardzo, bardzo dziękujemy 

Wam Kochane Dobre Duszki 

za prezenty 

i natychmiastową zmianę nastroju :)